TOURLIST

* 08/12/2022- Premiere Arenberg || Antwerp (BE)

https://www.arenberg.be/nl/programma/charlotte-goesaert/817/ 

* 13 & 14/01/2023- Theater Rotterdam || Rotterdam (NL)

https://www.theaterrotterdam.nl/agenda/9920/Charlotte_Goessaert/whatchamacallit

* 1 & 2/02/2023- Beyond the Black Box festival, Brakke Grond || Amsterdam (NL)

https://brakkegrond.nl/collection/26/beyond-the-black-box

* 9/03/2023- Bits of Dance, KAAP ||  Bruges (BE)

https://www.concertgebouw.be/nl/bits-of-dance-2020

* 9&10/05/2023- De Nieuwe Vorst || Tilburg (NL)

www.denieuwevorst.nl

* 19 & 20/05/2023- Pumpenhaus || Münster (DE)

https://www.pumpenhaus.de/ 

*8 & 9/07/2023- Tweetakt festival || Utrecht (NL)

https://tweetakt.nl/

* 30/09/2023- Residentenfestival KIEM, De Grote Post || Ostend (BE)

https://www.degrotepost.be/pQEDNCd/agenda/residentenfestival-kiem

 

Also selected for multiple dates at Moving Futures Festival 2023 , more performance dates will be added soon. 

 

CREDITS

CHOREOGRAPHY: Charlotte Goesaert

DANCE: Andreia Rodrigues, François Vincent, Véronique Mees, Jef Stevens

DRAMATURGY: Sara Vanderieck & Sarah Joos (stage)

SOUND-VIDEOCOMPOSTION: Jochem Baelus

COSTUMEDESIGN: Wim Muyllaert

LIGHTDESIGN: Lucas van Haesbroeck & Barbara De Wit

TECHNICAL DESIGN & SCENOGRAPHY : Thierry Wilders

BUSINESS & PRODUCTION: Astrid De Haes

TECHNIC: Alexander Hoogveld 

BUILDER: Laurens Duerinck, Atelier Bontekoe Van Put

GRAPHIC DESIGN: Cato Speltincx

PRODUCTION: Sarah Joos

SPECIAL THANKS to Karolien Derwael, Rhea Murphy, Steffi Jöris and Joost Maaskant

 

SUPPORTED BY.

Co-producers

C-TAKT (BE,Neerpelt) || KAAP (BE, Bruges) || wpZimmer (BE, Antwerp) || Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond (NL, Amsterdam) || VIA ZUID (NL, Limburg) || Theater im Pumpenhaus (DE, Münster) || Festival Tweetakt (NL, Utrecht) ) || DansBrabant (NL, Tilburg) ||  with financial support of the City of Antwerp Stad Antwerpen and the Flemish Government.

Supported by Arenberg (BE, Antwerp) || De Nieuwe Vorst (NL, Tilburg) || laGeste (BE, Ghent) || CAMPO (BE, Ghent) || De Grote Post (BE, Ostend)

WHATCHAMACALLIT 

... is een op de 19e-eeuwse freakshows geïnspireerde performance-expositie van mensen. Geen freaks als sensatie, vertier of reclamebord, geen kunstjes of trucjes, maar vier spelers die hun lichaam inzetten als kunstobject, kijkobject, machtsobject en lustobject. In een tijd van constante digitale zelfprofilering vragen we ons af: hoe gebruiken we en zetten we ons lichaam in om geliefd te zijn of om te slagen? Hoe gaan we om met de objectificatie van ons lichaam en wat voor invloed heeft dat op ons als mens? 

 

Het theater wordt omgetoverd tot een museale setting: een landschap van verschillende installaties van lichamen, soundboxen en schermen. Geen klassieke tribune. Je kiest zelf wie jouw blik naar zich toetrekt, als een soort live Instagram.

 

De spelers, vier professionele dansers, poseren hun uiteenlopende lijven. Elk 'p

erfecte' hoekje van hun lichaam wordt getoond. Elke centimeter huid wordt uitgerekt, gepord en door elkaar geschud ook het overtollig vel, de vetrollen en kraaienpoten.

 

Het lichaam is de essentie, techniek is de extensie. Via tv-schermen en soundboxen verbonden aan de performers ontdek je de figuurlijke binnenkant van hun dagelijkse leven en lijven. Wij horen hun afknappers, guilty pleasures, verlangens en confrontaties. 

 

In whatchamacallit ervaren we de sterke drang om fragiliteit en wat we normaal willen verstoppen, bloot te geven. Met humor en rauwheid gaat deze voorstelling op zoek naar de ultieme intimiteit en menselijkheid tussen spelers en publiek. De voorstelling speelt op spannende balans van op je gemak zijn en de vraag ‘mag ik mijn ogen over jouw lichaam laten rollen?’

WATCHAMACALLIT 

... is a performance exhibition of people inspired by 19th century freak shows. No freaks as sensation or billboard, no entertainment or tricks, but four performers who use their bodies as art objects, viewing objects, objects of power and of desire. In a time of constant digital self-profiling, we ask ourselves: how do we use and deploy our bodies to be loved or to succeed? How do we deal with the objectification of our bodies and how does it affect us as human beings? 

 

The theatre is transformed into a museum setting: a landscape of different installations of bodies, sound boxes and screens. No classical theatre-setting. You choose who you want to watch, like a kind of live Instagram.

 

The four performers pose their divergent bodies. Every 'perfect' corner of their bodies is shown. Every inch of skin is being stretched, poked and shaken, including their excess skin, rolls of fat and crow's feet.

 

The body is the essence, technique is the extension. Through TV screens and sound boxes connected to the performers, you discover the figurative insides of their daily lives and bodies. We hear their guilty pleasures, desires, turn offs and confrontations.

 

In whatchamacallit we experience the strong urge to expose fragility and  what we normally want to hide. With humour and rawness, this performance searches for the ultimate intimacy and humanity between players and audience. The performance plays on the exciting balance between being at ease and the question may I roll my eyes over your body?

Pictures by Clara Hermans